Sura 12 Yūsuf (Josef), vers 63 – 64

  1. فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَىٰ أَبِيهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ

    När de återvände till sin far sa de: ”Far! Vi har nekats [mer] spannmål [om vi inte hämtar vår bror]. Låt vår bror följa med oss så att vi får vår spannmål. Vi ska vakta honom.”

    12:63
  2. قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَا أَمِنْتُكُمْ عَلَىٰ أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ ۖ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

    Han svarade: ”Ska jag anförtro honom åt er, så som jag tidigare anförtrodde er hans bror? Ingen vakar bättre [över oss] än Gud; han är den mest barmhärtige av alla barmhärtiga.”

    12:64

Översättning: Rowwad översättningscenter